"Kayboldum. Nerede? Nasıl? Bilmiyorum. Doğduğum günü hatırlamıyorum, elbette bu çok zor. Yeniden yaşamaya başladığım o günü hatırlıyorum. Cahilce davranarak, kapıldım yaşamın o tekerrür eden akıntısına. Hala nefes alıyorken ölemezsin, bu hiçbir zaman gerçekleşmez. Kaybolabilirsin ama ölemezsin. Belki tekrardan yaşamaya başlarsın. Hiç değilse denersin. Sonra biraz sessizliğin var olmasıyla, kendini dinlersin. Ne söylediğine kulak asmalısın, çünkü kaybolduğun o akıntıda yanında seninle gelebilme zahmetinde bulunan da bir kendindir. Evet şu akıntıya sürüklediğin "kendin"den bahsediyorum. Her attığın kulaç seni daha çok yoruyor, içgüdüsel yaşam istediğidir ayakta tutan seni, devam etmeni sağlayan. Peki ya o da yok olursa? Kendinde en çok nefret ettiğin şey aslında, kendi isteğinle yarattığın bu yaşam. Kayboldun, satırlarıma başlamadan önce bahsettiğim çocuktum; şimdi ise kaybettiğim o çocuk."
0 comments:
Yorum Gönder